'No Angry Young Man' staat bekend als een eigenzinnige groep die graag buiten de lijnen kleurt. In 2009 duiken de bandleden de studio in met producer Bai Kamara Jr (Vaya Con Dios), opnameleider Philip Masure (Urban Trad) en een hele rits gastmusici. Het resultaat is een prachtige en originele plaat waarop akoestische instrumenten volop tot hun recht komen.

Wie de groep nog niet kent, No Angry Young Man was de laatste jaren niet weg te slaan van podia in binnen- en buitenland, zo maakten ze furore op oa de Gentse Feesten, Stukafest, Dranouter, de Arenbergschouwburg en Maanrock. In het voorjaar van 2011 won No Angry Young Man de Music Exposure Awards in de categorie beste song- writer. De band componeerde filmmuziek voor Narafi en op dit eigenste moment wordt gesleuteld aan hun nieuwe album dat in 2012 in de winkel zal liggen. Dat de heren niet stil kunnen zitten bewijst hun geslaagde mini-tour langs Culturele Centra. Zeer veelbelovend is het nieuwe project met danscompagnie Aira. Tien dansers spelen en léven de muziek uit het debuut album van de band (vanaf februari 2012 in Culturele Centra over heel Vlaanderen).

Dit schrijft de pers over het eerste album:

"No Angry Young Man speelde uitbundig, vrolijk, opzwepend en stoer. De gitaar plus toetsen samen met de cello creëerde een indrukwekkend geluid dat een sterk klassieke ondertoon had. De Vlamingen bleken onvervalste entertainers die van het publiek niet mochten stoppen met spelen." (VPRO / 3voor12 over het concert op Stukafest (NL))

"De onconventionele instrumenten en hun compositorisch niet direct voor de hand liggende opgebouwde songs maken van 'No Angry Young Man' een niche in de Belgische muziekwereld. Als er in de toekomst van een veelbelovend debuut gesproken wordt in de Vlaamse muziekwereld kan men dit knappe werkstuk van 'No Angry Young Man' misschien best als 'benchmark' vermelden." (Rootstime / album recensie)

"De intro van de plaat zet ons al onmiddellijk een paar seconden lang op het verkeerde been. Traditionele jazz en wat handgeklap vragen voorzichtig onze aandacht waarna de song verandert in iets dat ook van THE BEATLES zou kunnen zijn. " (Guy Kennis voor Folkroddels / album recensie)

"Helemaal gewonnen voor dit verrukkelijke plaatje boordevol akoestische folky pop met af en toe een retro jazzy tintje. De muziek klinkt heel coherent en is uiterst radiovriendelijk." (Mazz muzikas / album recensie)